Nieuwsbrief 13e jaargang nummer 1: 🚁 Dan liever de lucht in …

Het dooit vandaag (maandag 15/2/2021) ), geen sneeuw meer bij de Schermermolens – het was wel ijskoud bij zonsopgang met een drone in de sneeuw …

Schaatsers bij Botshol – maar toen vloog ik met de helikopter, weliswaar een open raam (bij 140 km/h) maar ook verwarming aan boord.

Geniet nog even na: op de site foto’s van de afgelopen dagen: schaatsers op het Naardermeer, in Amsterdam in het Vondelpark en op Het Nieuwe Diep. Winterse landschappen bij Afsluitdijk, op Wieringen en langs de Houtribdijk: een bevroren Wad en IJsselmeer. En last but not least: ijszeilen op de Gouwzee (bij Marken).


Deze winterse nieuwsbrief heeft verder als luchtfotografie in opdracht. Voor wie mijn beroepspraktijk kent is het geen nieuws dat ik in veruit de meeste gevallen op eigen initiatief met de helikopter of drone vlieg. Ruim een week geleden het hoogwater van de Rijn, zoals hier de Neder-rijn. Maar ook de Waal en de IJssel

Het afgelopen jaar heb ik, corona crisis of niet, ook veel in opdracht met de helikopter gevlogen. Mijn belangrijkste opdrachtgever was H+N+S Landschapsarchitecten: H+N+S ziet Nederland als een kunstwerk dat nooit af is en waarin nut en schoonheid nauw met elkaar verbonden zijn (citaat van de website). Het bureau bestaat 30 jaar en dat moest gevierd.

H+N+S is actief in het hele land (buitenland ook trouwens) en op tal van terreinen. Zo heb ik voor hen in het verleden de Tweede Maasvlakte gefotografeerd en ook bijvoorbeeld de Hoeckelingsdam (in Waterland ten Noorden van Amsterdam), de Zandmotor (tussen Den Haag en Hoek van Holland) en het Nationaal Militair Museum (op de voormalige vliegbasis Soesterberg).
Het afgelopen jaar waren er naar liefst 12 projecten door het hele land die gefotografeerd moesten worden. Door een slim vluchtplan konden verschillende locaties gecombineerd worden en in een tweetal vluchten gefotografeerd worden zodat de kosten voor de opdrachtgever binnen de perken bleven. Klik hier voor een selectie van de foto’s in opdracht!
En van een van mijn geplande archiefvluchten heb ik de route aangepast, een kleine detour via Kampen, om een nieuwe rivier – naar ontwerp van H+N+S – te fotograferen …

Het Reevediep zoals de waterloop heet, is een nieuw aangelegde rivier bij Kampen: een inventief landschapsontwerp, niet alleen fraai om te zien maar ook met oog voor de aanwezige historische elementen in het landschap.

Achterliggend idee is dat bij hoog water het water van de rivier de IJssel, nog voor de stad Kampen bereikt wordt, ook gedeeltelijk via een andere waterweg afgevoerd wordt.Het Reevediep was dan ook voorheen bekend als de Bypass Kampen.


Als tweede opdrachtgever de RCE – Rijksdienst Cultureel Erfgoed. Een opdracht met twee, eigenlijk drie invalshoeken. Want wat bijzonder aan deze opdracht was, is  dat ik alle Deltawerken (het zijn er 14) niet  alleen uit de lucht gefotografeerd heb, maar dezelfde ‘kunstwerken’ ook op maaiveld niveau in beeld heb gebracht. Hoe dat verlopen is kunt u zien op mijn website. 
Ga naar De Deltawerken – het boek | Delta Works – the book en kies een van de Deltawerken uit. Klik vervolgens op het icoon van het betreffende ‘kunstwerk’ en u ziet dan vervolgens zowel de lucht- als de maaiveld-foto’s.

Dit jaar staat trouwens een fotovlucht naar Zeeland op het programma – misschien heeft ù nog verzoeknummers ?


De volgende nieuwsbrief – ja ik loop wat op de zaken vooruit – zult u  begin april ontvangen. Ik sta namelijk op het punt om met een Voordekunst-crowdfunding campagne te beginnen …
In oktober opent mijn tentoonstelling Time and tide wait for no man in Museum Panorama Mesdag en ik ben druk bezig om een fotoboek te maken. En daarbij kan ik uw hulp goed gebruiken – tot in april dus!

Nieuwsbrief Luchtfoto’s 11e jaargang nr 5: Zand, storm en … software!

Een zeer ‘Hollandse’ aflevering van de luchtfoto nieuwsbrief deze keer, met recent werk en recent nieuw land. Verbindend thema van het Nieuwe land is zand, met als eerste de Slikken van Voorne. Deze zijn ontstaan door het afdammen van de Oude Maas met de Brielse Gatdam (voor de liefhebbers van topografie, de vroegere Maasmonding ten noorden van Oostvoorne op Voorne-Putten). Mede ontstaan door het opspuiten, met zand inderdaad, van de nabijgelegen Tweede Maasvlakte (MV2). De bijgaande foto’s zijn gemaakt tijdens de eerste serieuze fotovlucht met de nieuwe middenformaat camera. Die Fuji camera, voor de liefhebbers, de GFX 50R, is een groot succes – onovertroffen scherpte en detaillering, zo zijn op de Slikken van Voorne nog de wandelaars te onderscheiden … En prachtige weergave van kleuren, zoals onderstaande foto van de vegetatie op de Marker Wadden laat zien! Deze foto is gemaakt tijdens een proef(foto)vlucht, zo’n vlucht was wel nodig om alle finesses van het bedienen van de camera te leren. En dat ging niet zonder slag of stoot, de gebruiksaanwijzing op schoot in de helikopter …

De Marker Wadden zijn overigens vaker gefotografeerd, voor het eerst in de winter van 2017. In het online archief ook foto’s van andere datum, u kunt de hele onstaansgeschiedenis visueel volgen. Zoals gezegd ook recent werk, op de foto’s van afgelopen augustus is met name te zien hoe de vegetatie van water- en andere planten groeit en bloeit.

Niet alleen zijn de Marker Wadden gefotografeerd, ook is het recent aangelegde Trintelzand in beeld gebracht.

Het is kleiner in schaal dan de Wadden en is gelegen direct aan de Houtribdijk. Ook dit project heeft als doel de ecologie van het Markermeer helpen te herstellen.



Thema van deze Nieuwsbrief niet alleen zand, maar ook software. Ik zal u alle ins and outs van de fotobewerking op de computer besparen, maar kort samengevat komt het er op neer dat, om de bestanden die de middenformaat camera genereert, zo optimaal mogelijk te verwerken, die bestanden beter niet met de standaard Adobe-photoshop software verwerkt kunnen worden. Daarom ben ik gaan werken met Capture One, deze Deense software heeft ook een versie om Fuji-bestanden zo goed mogelijk te bewerken. Maar ook hier een leerproces en opnieuw met de gebruiksaanwijzing in de weer. Dit keer geen boekje op schoot, maar de tekst online op een tweede beeldscherm. En veel uitproberen, zie het tweeluik hierboven. Linksboven de originele camera RAW foto, rechts de uiteindelijke interpretatie. ‘The print is the performance of the negative’ zo leerde ik ooit uit de boeken van Ansel Adams


Maar genoeg vers zand, nieuw land of nieuwe software, zeer recent ook een oude bekende gefotografeerd: de Maeslantkering. Deze kering in de Nieuwe Waterweg ter hoogte van Hoek van Holland, vormt samen met de meer landinwaarts gelegen Hartelkering de Europoortkering. Beide keringen beschermen Rotterdam en haar achterland tegen hoogwater bij stormvloed. Op de zeer recente foto’s de functioneringssluiting die maar een maal per jaar uitgevoerd wordt ( in september voordat het stormseizoen begint). Dit omdat bij het sluiten van de keringen het scheepvaartverkeer naar en van de Rotterdamse Haven volledig stil ligt.

PS In de vorige Nieuwsbrief stond een portret van mij met de oude camera. Daarom als besluit een nieuw en recent helikopterportret, ‘geposeerd’ tijdens de recente proef(foto)vlucht. De Marker Wadden in de achtergrond en uiteraard met de Fuji camera. Onder de camera is de bolvormige gyroscoop te zien (deze minimaliseert de trillingen en daarmee de kans op bewegingsonscherpte).

Nieuwsbrief Luchtfoto’s 11e jaargang nr 3: Verzamelen – Vervolg

breede rivieren 
traag door oneindig 
laagland gaan 
                                            Herinnering aan Holland,
                                              Hendrik Marsman (1936)

Nederland als rivierenland, verbindend thema van de twee vroege zomerse fotovluchten, Vanuit Hilversum, sinds jaar en dag de thuisbasis voor de fotovluchten, is eerst de Lek aangedaan. Alle stuw-ensembles van de Lek worden gerenoveerd, inclusief die bij Hagestein waar de vizierschuiven worden vervangen. Dan via Linge op naar de Waal, naar ‘Bommel om de brug te zien’, vrij naar de andere klassieker, van Martinus Nijhoff. Via een kleine detour bij Den Bosch, altijd leuk met Zuid-Willemsvaart en de Dieze, de Maas opgepikt bij Crèvecoeur, direct ten Noorden van Den Bosch. Op deze lokatie begint de nieuwste loot aan het Ruimte voor de Rivier programma, het Maasoeverpark.  Verbindend thema is de ontwikkeling  van een landschapspark met daarin ruimte voor de natuur, de landbouw en  ‘ruimte voor de rivier’, bescherming tegen hoogwater door waterstandverlaging.

Kanaal van Sint-Andries, een van de weinige directe verbindingen tussen rivier De Waal en de Maas (rechtsonder). Kanaal en schutsluis zijn gesitueerd waar de Waal en de Maas elkaar bijna raken, tussen Rossum en Heerewaarden. Het gebied maakt deel uit van het (toekomstig) Maasoeverpark.

En verder gaan we, op naar Nijmegen. De dijkverlegging en de nevengeul zijn al een tijd voltooid (2016), maar zoals bij alle landschappelijke ingrepen gaat er altijd een aantal jaren over heen eer de ingrepen tot volle – prachtige – wasdom gekomen zijn. Geniet van schoonheid van de Spiegelwaal bij Lent, de nieuwe bruggen, de nevengeul. 

En dan nog verder oostelijk, via Ooijpolder of Millingerwaard, naar een van mijn favoriete locaties, De Groene Rivier bij Pannerden. Vlak bij Lobith, bijna in Duitsland. Ook bij de Pannerdense Kop is en wordt voortdurende aan de rivier gewerkt. Vroeger was er een overloopgebied, voor het eerst bezocht in 1997, opdracht Rijkswaterstaat. Recent is dit kunstwerk vervangen door een overlaat en regelwerk. 

Overlaat en regelwerk. Links de Pannerdensche Kop, de Waal. En rechts de IJsselkop bij Arnhem, een tiental kilometers Noordelijker.

En dan de laatste rivier: de Rijn. De rivier vertakt zich vlak voor Arnhem, voor de diehards onder u, in IJssel en Nederrijn. Bij de IJsselkop, ook een van mijn favoriete locaties en sinds 2010 is hier de Hondsbroekse Pleij aangelegd. Dit regelwerk draagt zorg voor de verdeling van het water tussen de twee rivierarmen en is bekend als ‘Kraan van Nederland’.

En dan eindlijk, na het laatste kunstwerk – retour richting Hilversum, naar huis.